شمارهٔ ۱۱۳

نتوانم نفسی صلح به پیراهن کرد

با گریبان که چنین دست مرا دشمن کرد

آه صیاد چنان تنگ گرفته است به من

که دلم را چو جرس در قفس آهن کرد