شمارهٔ ۸۷

یار را نزدیکم از دورآور است

زاری عشقم عجب زورآور است

بی‌تکلف بلبل تصویر را

آن گل رخسار در شورآور است

چون نگردد خاطرم ویران که عشق

فتنه‌ها بر ملک معمورآور است