شمارهٔ ۲۷۰

در بند غم فغان چو اساری برآورم

فریاد یا مجیر اجرنا برآورم

فرصت نداد دست که تا در ره طلب

خاری ز پای بادیه‌پیما برآورم

خطش دمید زود امانم نداد حیف

تا از دماغ ریشهٔ سودا برآورم