شمارهٔ ۱۰

چشمش از یک نگاه کشت مرا

این بلای سیاه کشت مرا

صبر از آه یک نفس نکند

دل بی‌صبر آه کشت مرا

روز و شب بر در تو می‌آیند

رشک خورشید و ماه کشت مرا

شکوه کردم برش ز حال تباه

او به حال تباه کشت مرا

بر سرم لشکری نتاخته است

شاه مژگان‌سپاه کشت مرا