شمارهٔ ۶۰

از چه می‌رانی مرا از کوی خود جا تنگ نیست

پای من لنگ از وفا شد ورنه دنیا تنگ نیست

گر دو روزی پهلوت جا کردم ای مجنون چه شد

گر ز من تنگ آمدی رفتم که صحرا تنگ نیست