شمارهٔ ۵۷

طالع‌نامه من بس که بلند افتاد است

در نوانخانهٔ نی نغمه به بند افتاد است

چشم بد دور که می‌سوزد و خوش می‌رقصد

آتش کیست که در جان سپند افتاد است