شمارهٔ ۴۰

کی تو را از بی‌دماغی تاب شور بلبل است

پرده‌های گوش تو نازک‌تر از برگ گل است

موج زد از بس پریشان‌خاطری از جبهه‌ام

چشمهٔ آیینه از تمثال من پرسنبل است