شمارهٔ ۲۶

وفا روزی که سازد خاک جسم ناتوانم را

سگ کویت کند تعویذ بازو استخوانم را

تواند شد که آزادم کند صیّاد بی‌پروا

برو ای باغبان ویران نسازی آشیانم را