شمارهٔ ۲۲

غزالی آفت آرام من شد از رمیدن‌ها

قیامت می‌کند در سینهٔ من دل‌تپیدن‌ها

تو بودی باعث شور جنون من مگر امشب

صدای خندهٔ گل داشت پیراهن دریدن‌ها