شمارهٔ ۲۰۹

درین آوارگی با ما رفیقی کی به جا مانده

نمی‌بینم غیر از سایه همراهی به ما مانده

خرامان می‌روی رو در قفا کن ای سرت گردم

که من وامانده‌ام چون نقش پا با چشم وامانده