شمارهٔ ۱۹۷

پرده از رخ برفکن کز ابر ماه آید برون

جلوه کن تا عاشق از روز سیاه آید برون

همچو بوی غنچه پیش آن گل نازک دماغ

ناله بی‌صوت از دهان دادخواه آید برون