شمارهٔ ۱۸۶

کی بی‌تو جای یک مژه خواب است خانه‌ام

از درد هجر چشم پرآب است خانه‌ام

ای سیل از برای چه تصدیع می‌کشی

تا می‌رسی ز گریه خراب است خانه‌ام