شمارهٔ ۱۶

مزن آتش به جان من که یا بی‌دردمندی را

نگه دار از برای دفع چشم بد سپندی را

ز حال بیقراران یار اگر پرسد تو را قاصد

بر آتش ریز از بهر خدا مشت سپندی را