شمارهٔ ۱۵۴

می‌توانم که دل از هر دو جهان بردارم

نتوانم نظر از روی بتان بردارم

پیشم آمد سفر عشق رفیقان خواهم

مشت خاکی به خود از دیر مغان بردارم