شمارهٔ ۱۴۷

تا به کی از ناله‌ها شام و سحر آزارمش

می‌کنم ضبط نفس تا بر سر رحم آرمش

قدر دل نشناختم گم گشت از من ای دریغ

گر به دست من فتد این‌بار نیکو دارمش