شمارهٔ ۱۴

تا کی کنم گوارا افسانه و فسون را

ای عشق گوشمالی این عشق ذوفنون را

چشمم سرشک گلگون ریزد چو رخ نمایی

مردم به موسم گل کم می‌کنند خون را (؟؟؟؟)