شمارهٔ ۱۲۰

بود در کویت دل زاری نپرسیدی چه شد

تن به مردن داد بیماری نپرسیدی چه شد

بارها جانم به لب آمد ز درد بی‌کسی

حال ما را ای دل آزاری نپرسیدی چه شد