بخش ۱۰۵ - بمنزل رهرو دل در نسازد

بمنزل رهرو دل در نسازد

به آب و آتش و گل در نسازد

نپنداری که در تن آرمید است

که این دریا به ساحل در نسازد

ماخذ: گنجور · علّامہ محمد اقبال