بخش ۱۲ - ز من هنگامه‌ای وه این جهان را

ز من هنگامه‌ای ده این جهان را

دگرگون کن زمین و آسمان را

ز خاکِ ما دگر آدم برانگیز

بِکُش این بندهٔ سود و زیان را

ماخذ: گنجور · علّامہ محمد اقبال