قطعات
- شمارهٔ ۱ - در توسل به حضرت خاتم الانبیاء (ص)
- شمارهٔ ۲ - داستان گاو و مسجد
- شمارهٔ ۳ - تاریخ تولّد میر ضیاء الدّین
- شمارهٔ ۴ - ماده تاریخ
- شمارهٔ ۵ - در عذرخواهی از اتفاق توارد در اشعار
- شمارهٔ ۶ - قطعه دربارهٔ صبر و شکیبایی
- شمارهٔ ۷ - در وصف خود و انتقاد از بی هنران
- شمارهٔ ۸ - در وصف خود سروده است
- شمارهٔ ۹ - قطعه در نکوهش روزگار خویش
- شمارهٔ ۱۰ - بثّ و شکویٰ
- شمارهٔ ۱۱ - قطعه در شکایت
- شمارهٔ ۱۲ - قطعه در شکوه از بخت
- شمارهٔ ۱۳ - قطعه در شکایت بعضی از مردم زمان خود
- شمارهٔ ۱۴ - قطعه در صفت دنیاطلبان
- شمارهٔ ۱۵ - معنی لفظ حیات
- شمارهٔ ۱۶ - صحبت نامردمان
- شمارهٔ ۱۷ - برای کسی که اشعار او را به سرقت برده است
- شمارهٔ ۱۸ - حال ابنای زمان
- شمارهٔ ۱۹ - شرم از نارسایی مدح
- شمارهٔ ۲۰ - در وصف قلم پرتوان خود سروده است
- شمارهٔ ۲۱ - و نیز در وصف خامهٔ خویش
- شمارهٔ ۲۲ - در وصف خامهٔ خود
- شمارهٔ ۲۳ - در وصف شمشیر
- شمارهٔ ۲۴ - در پاسخ نامهٔ مشتاقانهٔ شاه طهماسب ثانی که او را به همراهی خود دعوت کرده بود
- شمارهٔ ۲۵ - این قطعه را از هند به عالم بزرگ امیر صدرالدین محمد رضوی قمی نوشته و به نجف اشرف فرستاده است
- شمارهٔ ۲۶ - به بعضی از یاران خود نوشته است
- شمارهٔ ۲۷ - این قطعه را در داوری میان شعر جمال الدّین عبدالرّزاق اصفهانی و پسرش کمال الدین اسماعیل به میرزاابوطالب شولستانی نوشته
- شمارهٔ ۲۸ - در رثای پدر علامه اش طاب ثراه
- شمارهٔ ۲۹ - در تاریخ فوت اسوهٔ عارفان میر محمّد تقی رضوی خراسانی
- شمارهٔ ۳۰ - در تاریخ فوت فاضل بزرگ، شیخ عبدالله گیلانی(رحمهٔ الله علیه)
- شمارهٔ ۳۱ - اندرز
- شمارهٔ ۳۲ - در حکمت
- شمارهٔ ۳۳ - آزادی دو عالم
- شمارهٔ ۳۴ - و نیز در اندرز
- شمارهٔ ۳۵ - فقیر جاهل
- شمارهٔ ۳۶ - خطاب به امیری نادان
- شمارهٔ ۳۷ - دربارهٔ برخی از مردم
- شمارهٔ ۳۸ - غیر آزادگان
- شمارهٔ ۳۹ - اژدها
- شمارهٔ ۴۰ - مطایبه
- شمارهٔ ۴۱ - و نیز در مطایبه
- شمارهٔ ۴۲ - در ذمّ بعضی از اصحاب غرور
- شمارهٔ ۴۳ - در مذمّت گرما
- شمارهٔ ۴۴ - تضمین از سعدی
- شمارهٔ ۴۵ - قطعه
- شمارهٔ ۴۶ - قطعه
- شمارهٔ ۴۷ - قطعه
- شمارهٔ ۴۸ - صحبت ناجنس
- شمارهٔ ۴۹ - در تفاخر ۱
- شمارهٔ ۵۰ - قطعه
- شمارهٔ ۵۱ - تغزّل
- شمارهٔ ۵۲ - تاریخ بنای مسجدی که در بنارس متصل به مقبرهٔ حزین است
- شمارهٔ ۵۳ - در تاریخ فوت پدر دانشمند خود گفته است
- شمارهٔ ۵۴ - در تاریخ فوت عالمی عبدالله نام۳
- شمارهٔ ۵۵ - به یکی از بزرگان نوشته است
- شمارهٔ ۵۶ - در تاریخ تدوین چهارمین دیوان خود فرموده است