شمارهٔ ۲۷۹

ز رنگش، اشک گلگون بادهٔ نابی ست در چشمم

نگاه از یاد آن لب، عالم آبی ست در چشمم

نصیب دیده ام تا دولت بیدار معنی شد

سواد هر دو عالم، صورت خوابیست در چشمم