رباعیات
- شمارهٔ ۱ یخ بسته جهان ز بس ز تأثیر هوا
- شمارهٔ ۲ در دل همه در گره گشایی ست خدا
- شمارهٔ ۳ ای ابر، به گلزار تمنا بازآ
- شمارهٔ ۴ خواجه نکند نظر به سوی حلوا
- شمارهٔ ۵ می آیی و مطلب دل این بود، بیا
- شمارهٔ ۶ تا چند به هر بزم که می خوانندت
- شمارهٔ ۷ ای کرده جفای آسمان دلگیرت
- شمارهٔ ۸ دل از غم عشق گلرخان بی تاب است
- شمارهٔ ۹ میخانه طرب خیز چو طبع مست است
- شمارهٔ ۱۰ ای بلبل خوش نغمه، مکان تو کجاست
- شمارهٔ ۱۱ حاسد که همه دعوی لافش پوچ است
- شمارهٔ ۱۲ تشویش سفر با دل ناشاد بد است
- شمارهٔ ۱۳ حال دلم از طرز نوایم پیداست
- شمارهٔ ۱۴ ماییم که داغ دل ما ناسور است
- شمارهٔ ۱۵ این عشق که برق عافیت پرداز است
- شمارهٔ ۱۶ بر هرچه نگاه کردم اسباب غم است
- شمارهٔ ۱۷ دیگر ز بهار، شورش مرغان است
- شمارهٔ ۱۸ مال دنیا که منعمان را جان است
- شمارهٔ ۱۹ رخشت که دمش علامت چوگان است
- شمارهٔ ۲۰ ماییم و دلی که دایم از غم خون است
- شمارهٔ ۲۱ ابروی تو از غمزه دگر پر گره است
- شمارهٔ ۲۲ دیگر ز چمن خرمی اخراج شده ست
- شمارهٔ ۲۳ با من بخت سیاه در بدمهری ست
- شمارهٔ ۲۴ امشب که فلک در پی عشرت سازی ست
- شمارهٔ ۲۵ ای دل چه نشسته ای که فرصت نفسی ست
- شمارهٔ ۲۶ از گریه ی ماست هرکجا طوفانی ست
- شمارهٔ ۲۷ ای خواجه ترا ضعیفی از پیری نیست
- شمارهٔ ۲۸ عارف که به سعی خویش از دنیا رفت
- شمارهٔ ۲۹ دردا که ز دست، یار بگزیده برفت
- شمارهٔ ۳۰ بی جذبه ی دوستان ز جا نتوان رفت
- شمارهٔ ۳۱ در بحر نیابد اگر از فیض تو قوت
- شمارهٔ ۳۲ نوروز شد و زد به گلستان ز فرح
- شمارهٔ ۳۳ جمعند در انجمن چو ارباب عناد
- شمارهٔ ۳۴ ای غمزه ی تو نهاده رسم بیداد
- شمارهٔ ۳۵ عید تو همیشه در طرب سازی باد
- شمارهٔ ۳۶ نوروز تو از گل به قدح سازی باد
- شمارهٔ ۳۷ عید تو به سامان ز طرب سازی باد
- شمارهٔ ۳۸ ایزد ما را ز لطف چون جان می داد
- شمارهٔ ۳۹ چون حرف تب تو در میان می افتد
- شمارهٔ ۴۰ کو ساقی، تا ره مروت سپرد
- شمارهٔ ۴۱ ای آن که مسیح آنچه مجمل دارد
- شمارهٔ ۴۲ در صبر اگرچه دل رسایی دارد
- شمارهٔ ۴۳ بی تاب و تبم چو شمع تن می میرد
- شمارهٔ ۴۴ دیگر به چمن نغمه ی مرغان سرشد
- شمارهٔ ۴۵ درهم دلم از بودن شهر و ده شد
- شمارهٔ ۴۶ از شوق تو خون در دل گل می جوشد
- شمارهٔ ۴۷ آن بلبل مستم که خروشم بردند
- شمارهٔ ۴۸ الماس به زخم دل فگاران ریزند
- شمارهٔ ۴۹ جمعی که به هند رانده از ایرانند
- شمارهٔ ۵۰ در خانه مرا نه بیم ماند و نه امید
- شمارهٔ ۵۱ ماییم درین گلشن پر بیم و امید
- شمارهٔ ۵۲ ای خواجه ترا چه پیرهن می باید؟
- شمارهٔ ۵۳ در باغ، رخت چو سوی گل می آید
- شمارهٔ ۵۴ صبح است و نوای بلبلی می آید
- شمارهٔ ۵۵ هرکس درِ کینه زد، دل‌آزاری دید
- شمارهٔ ۵۶ عید است، دکان زهد را تخته کنید
- شمارهٔ ۵۷ ای اهل سخن از کرمت شکرگزار
- شمارهٔ ۵۸ چون چشم حسود است جهان برمن شور
- شمارهٔ ۵۹ افسوس که از شورش این بحر خطیر
- شمارهٔ ۶۰ غیر از تو، حریفان همه ای حضرت میر
- شمارهٔ ۶۱ ای بزم ترا ساغر می مجمره سوز
- شمارهٔ ۶۲ تا شد مه من سرو گلستان طبش
- شمارهٔ ۶۳ بر خواجه ببین و قامت و رفتارش
- شمارهٔ ۶۴ ای از کرم تو بخل دایم در تنگ
- شمارهٔ ۶۵ تا بلبل طبع دارد آهنگ غزل
- شمارهٔ ۶۶ باغی دارم همچو بهشت ای بلبل
- شمارهٔ ۶۷ دارم ز غم تو صد فغان اندر دل
- شمارهٔ ۶۸ تا افتادی ز صدر زین، ناشادم
- شمارهٔ ۶۹ در عشق کجا دمی به عشرت بودم؟
- شمارهٔ ۷۰ ای شاخ گل این حسن قبولت نازم
- شمارهٔ ۷۱ از صحبت آن رشک ملک می ترسم
- شمارهٔ ۷۲ ای حاصل دور سال و ماه عالم
- شمارهٔ ۷۳ خود را چه اسیر غم ایام کنم؟
- شمارهٔ ۷۴ دستی به چمن دراز بر گل نکنم
- شمارهٔ ۷۵ نه دل که چو گل به پیش یاری داریم
- شمارهٔ ۷۶ ما حاصل شاخسار خشکی داریم
- شمارهٔ ۷۷ ای آنکه ترا مدح و ثنا می گویم
- شمارهٔ ۷۸ آسوده نه ایم یک زمان از رفتن
- شمارهٔ ۷۹ در وادی عشق، شعله خس پوش مکن
- شمارهٔ ۸۰ زان طرف کله چو کاکل آید بیرون
- شمارهٔ ۸۱ تا آمدن تو شوق را گشت یقین
- شمارهٔ ۸۲ با هم دو برادر سیه فام ببین
- شمارهٔ ۸۳ ای آن که معانی ز تو محتاج شده
- شمارهٔ ۸۴ مهری به دلم چو نور در باصره ای
- شمارهٔ ۸۵ از تندی مرکب نه ز زین افتادی
- شمارهٔ ۸۶ هرگز نرسانیده سعادتمندی
- شمارهٔ ۸۷ ای ساغر می اگر گهر می بودی
- شمارهٔ ۸۸ ای غیر که همچون مژه از گریه تری
- شمارهٔ ۸۹ از یک طرف آشنا و غیری داری
- شمارهٔ ۹۰ این پیکر زرین که جهان گشته بسی
- شمارهٔ ۹۱ گه منع کنندم ز غم مشتاقی
- شمارهٔ ۹۲ از شورش دریاست دلم غمخورکی
- شمارهٔ ۹۳ ای دشمن اهل سخن از بی سخنی
- شمارهٔ ۹۴ چون شعله ز خویش باش افروختنی