شمارهٔ ۱۵۳

قدسی ز جهان مرا کناری کافی‌ست

در صفحه خاک، نقطه‌واری کافی‌ست

آن مرغ ضعیفم که درین دشت مرا

از بهر پناه، نوک خاری کافی‌ست