رباعی شمارهٔ ۱۱۰عرفیمحفوظ کریںزین گونه که دل به عقل زشتم طلبدوز بیت حرام در کنشتم طلبدبیم است که از رشک و ترحم فردادوزخ نپزیرد و بهشتم طلبد