شمارهٔ ۶۶صائبمحفوظ کریںکو عشق تا به هم شکند هستی مرا؟ظاهر کند به عالمیان پستی مراتا آتش از دلم نکشد شعله چون چنارباور نمی کنند تهیدستی مرا